Felietony-wywiady

Gdy człowiek żyje przytomnie, gdy jest życzliwie otwarty na innych, gdy umie szukać dobra, może być
  pewien, że nawet dziś znajdzie przyjaciół, spotka ciekawych ludzi, od których wiele może się nauczyć. Nudny jest świat masowy, świat anonimowy, świat sztucznie podkręcany tanią sensacją lub płytką przyjemnością. Ale tam gdzie człowiek pielęgnuje swoją wrażliwość i nie boi się trudnych pytań, tam jest prawdziwy świat, bogaty i jakże zajmujący. Trzeba tylko umieć do niego dotrzeć, bo rzadko kiedy ujawnia się na zewnątrz.

Są ludzie, którzy malują, rzeźbią, komponują, piszą wiersze, choć nie towarzyszy temu żaden rozgłos. Tworzą z głębokiej potrzeby serca, po to, aby podzielić się z innymi. Nie szukają szybkiego poklasku ani chwilowego zachwytu milionów. Radość sprawia im samo tworzenie, szczęście odnajdują w autentycznym zrozumieniu, a może i zachwycie, jaki stanie się udziałem niewielkiego choćby grona osób.

Są takie środowiska i jest taki świat. Aż trudno uwierzyć, jak wielką wrażliwość, zwłaszcza na barwę i kształt, okazują ludzie niewidomi lub słabo widzący. Można powiedzieć, że w ich wyobraźni barwa nabiera tak niezwykłej subtelności, jak gdyby była najcenniejszym skarbem. Patrząc na rzeźbę, czujemy dotyk, który wyczarowuje kształty zarazem w ich realizmie, jak i metaforze, jak ptak, który nie może poderwać się do lotu, choć cały stworzony został do przemierzania bezkresnych przestworzy. A słuchając wiersza, widzimy, jak zmaltretowane słowa odzyskują swoje znaczenia.

W tomiku Wszystko mnie do Ciebie prowadzi Pani K. Piekarczyk dzieli się ostrożnie swoim światem. W jednym z wierszy pisze:

„Tyle słów nazbierałam dla ciebie
Tyle ci powiedzieć chciałam...
Niosłam je ostrożnie by w drodze nie zgubić
Niosłam je dla ciebie niby kwiatów kolorowych naręcze...
Jaśminowo czyste i delikatne ciche i pokorne
jak pochylone główki narcyzów
codzienne i proste
jak wrzos liliowo-purpurowy
pyszne jak lilie
gwałtowne jak ogniste róże
i wreszcie te ostre jak ciernie
raniące i bolesne."1

Język ludzki pełni wiele funkcji, służy codziennej rozmowie, nauce, propagandzie, reklamie. Język może człowieka podnosić, a może go poniżać. Słowa są bezbronne. Gdy trafią na ludzi bez sumienia, stają się narzędziem czynienia zła; w szlachetnych dłoniach przeobrażają się w postacie aniołów. Dziś zasypywani jesteśmy tak często gruzem słownym wyrzucanym na nas przez środki antyspołecznego przekazu, że tracimy wiarę i w słowo, i w ludzi. A przecież jest jeszcze słowo szlachetne, przejrzyste. Nie można tracić nadziei.

„Pochylony nad maszyną do pisania
W niczym nie przypominasz królewicza z bajki
Moje ręce stwardniałe od pracy
Nie wyglądają jak białe dłonie księżniczki
A jednak, gdy wieczorem
modlę się pod krzyżem
To przecież wierzę
Że mnie z ciemnej przeszłości
kiedyś odczarujesz
I światłem znowu rozbłysnę
W Jasnym Kręgu Światła."2

Język poezji nie musi być językiem wydumanym, dziwacznym. Jeżeli mamy do czynienia z prawdziwą poezją, to jeszcze bardziej zbliżamy się do życia, do jego wydawałoby się nic nie znaczących szczegółów, które dzięki wielkiej wrażliwości poety, stają się doniosłe. Poprzez drobiazgi lepiej widzimy tragizm ukryty za codziennością, którą musimy przekraczać, którą musimy pokonywać, by nie utracić z pola widzenia tego, co najważniejsze. Każdy człowiek, młody i starszy, zdrowy i chory, ma własne pole bitwy, które nieustannie odsłania przed nim nowe wyzwania. Trzeba je podejmować, wtedy dopiero naprawdę wzrastamy.

„Mogłeś mnie uczynić strumykiem
Leniwie pełznącym w górskiej rozpadlinie
Mogłeś Gwiazdą srebrzystą uczynić
Bezpiecznie wpiętą w czarnej nocy warkocz
Aleś Ty w moim kruchym ciele postanowił zamknąć
Rzekę rwącą i płomień, i kolczastą różę

A potem zażądałeś ode mnie rzeczy najtrudniejszej
Wiary, że to miłość drogę otwiera wszelkiemu tworzeniu
Że nie ma bez niej rzeki
I nie ma płomienia
Że pierwszy oddech wszystkiego od niej się zaczyna."3

Coraz częściej zapominamy, że kultura zachodnia narodziła się jako kultura poezji. Wiersz przez wieki, przez tysiąclecia stanowił budulec naszego człowieczeństwa. Musimy umieć wracać do poezji, tej dawnej i tej najnowszej, z potrzeby serca...

Piotr Jaroszyński
"Kim jesteśmy"

Przypisy:
1
K. Piekarczyk, Wszystko mnie do Ciebie prowadzi, Lublin 2000, s. 12.
2 ibid., s. 16.
3 ibid., s. 89.

Bliska Kolumbia Z okien samolotu stolica Kolumbii - Bogota (do roku 2000 jej pełna nazwa brzmiała Santa Fé de Bogota), przedstawia się bardzo malowniczo, ale nie...

Można by pomyśleć, że gdy człowiek przychodzi na świat, to jego konto jest czyste i dopiero później wypełnia się różnego rodzaju zobowiązaniami....

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, wykładowcą w Wyższej...

Gender: fatalna pomyłka Malthusa Malthus uważał, że w momencie gdy liczba ludności będzie wzrastała w postępie geometrycznym, nastąpi krach ekonomiczny, ponieważ zabraknie żywności....

Dla wielu z nas atmosfera życia publicznego w Polsce jest trudna, a właściwie niemożliwa do zniesienia i do zaakceptowania. W PRL-u również były...

Jak przekonuje profesor Piotr Jaroszyński, to, jaka będzie Polska i Europa, czy ocaleją narody i czy chrześcijaństwo zachowa swoje należne miejsce,...

Ziemia, która leży wzdłuż granic państwa polskiego, nie jest moją prywatną własnością. A jednak za każdym razem, gdy wracam do kraju z jakiejkolwiek...

Gdy nauka zwierzęcieje O „relacjach między ludźmi i innymi zwierzętami” oraz „holokauście zwierząt” ma traktować konferencja Instytutu Badań Literackich PAN. Planowana na...

W imię nienawiści Teatr stał się narzędziem niszczenia polskiego katolicyzmu i polskiego patriotyzmu. Profanacja, skandal, prowokacja, bluźnierstwo, ohyda. Wystawiany...

Im dłużej zastanawiamy się nad kryzysem praworządności w naszym kraju, tym więcej odkrywamy przyczyn, z których jedne pojawiają dziś, inne zaś...

Przyjęcie w Wielkiej Brytanii przez Izbę Lordów ustawy o tzw. małżeństwach jednopłciowych budzi nie tylko oburzenie, ale również zmusza do...

Jedną z najbardziej charakterystycznych cech życia publicznego w Polsce staje się wszechobecny cynizm. Wiele jest cynicznych wypowiedzi, wiele...

W zamieci spraw małych, lecz rozdmuchanych, wśród hałaśliwych ludzi, o których pamięć rychło zaginie, mają miejsce wydarzenia, które przykuwają...

Jedną z najważniejszych ról w wychowaniu człowieka odgrywa przekazywanie historii ojczystych dziejów. Nie tylko pozwalają one na poszerzenie naszej...

Wielki Jubileusz to okazja do zrobienia pewnego remanentu. Szczególnie ważny jest problem obecności Kościoła i chrześcijaństwa w życiu społecznym....

Gender: w stronę cywilizacji śmierci Ujawniając krok po kroku ideologię gender, musimy w końcu dojść do pytania: o co w tym wszystkim chodzi? Oficjalnie podawane są różne racje, a ma je...

Święta Wielkanocne mają charakter świąt rodzinnych. Rzecz ciekawa, dawniej, gdy komunikacja nie była tak rozwinięta jak dziś, gdy nie było pociągów,...

Projekt zniesienia bezpłatnych studiów zgłoszony przez przewodniczącego Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich profesora Tadeusza Lutego...

Próba dyskredytowania filozofii klasycznej, i to w ramach szeroko pojętego chrześcijaństwa, nie jest niczym nowym. Wystarczy tu wspomnieć wręcz...

Gdy Józef Conrad miał siedemnaście lat, marzenie, aby wyjechać w świat i zostać marynarzem, nabrało realnego kształtu. Nadszedł dzień wyjazdu. Był...

Pojęcie cywilizacji bizantyńskiej zostało wypracowane przez jednego z najwybitniejszych, choć ciągle mało znanego polskiego myśliciela Feliksa...

Święty Jan z Dukli Polska opromieniona jest światłem wielu błogosławionych i świętych. Wśród nich warto przypomnieć postać świętego Jana z Dukli. Urodził się przed...

Czy zwróciliśmy uwagę na to, że często mieszkamy obok siebie, czasem żyjemy w jednym mieście, w zasadzie należymy do jednego państwa, ale tak...

Traugutt Styczeń przywodzi na myśl postać, która zabłysnęła w dziejach Polski wielkim heroizmem i wielką świadomością. Tą postacią jest Romuald Traugutt....

Święty Zygmunt Feliński Postać Prymasa Polski świętego Zygmunta Szczęsnego Felińskiego jest ciągle zbyt mało znana. A przecież błyszczał nie tylko swoją postawą religijną...

Z ojcem Mieczysławem A. Krąpcem rozmawia Piotr Jaroszyński - Ojciec profesor wykłada filozofię od prawie 50 lat. W tym długim czasie miał Ojciec...

W cywilizacji łacińskiej prawo do własności prywatnej traktowane było jako rozumne dopełnienie prawa naturalnego (Tomasz z Akwinu, S.Th., II—II, 66,...

Z prof. Piotrem Jaroszyńskim, kierownikiem Katedry Filozofii Kultury KUL, rozmawia Mariusz Kamieniecki Ojciec Święty swoim autorytetem naukowca,...

Góry Skaliste rozciągają się około 5 tysięcy kilometrów wzdłuż zachodniego wybrzeża Stanów Zjednoczonych i Kanady. Wabią swoim urokiem i dziewiczym...

Marszałek i premier podzielili się rolami. Pierwszy mówił w sposób bardziej urzędowy, drugi w sposób bardziej osobisty, ale obaj zapomnieli o...