Nie jestem pewien, czy w codziennym zjadaniu chleba ktoś zastanawia się nad istnieniem bytu. Powszednie życie bazuje raczej na doświadczeniu. Napotkany na ulicy człowiek odwoła się właśnie do doświadczenia, raczej powie: „rozejrzyj się i zobacz, jak świat wygląda”, niż „ten byt nie ma prawa istnieć, bo jest ontologią”. Żeby ontologia (o ile dobrze rozumiem ten termin) mogła mieć jakikolwiek wpływ na widzialną rzeczywistość, nie może być tylko wymyślaniem rzeczywistości, ale gdzieś musi się „zbiegać” z tą realną (rzeczywistości ą). Być może jest to upór ignoranta, ale czy nie słuszniej byłoby spojrzeć na to zjawisko właśnie pod kątem owych „punktów stycznych” z realiami (czy to nie jest realizm?). Czy wyrzucanie całości do kosza nie powoduje, że z pola widzenia umyka „punkt podparcia” do podważenia i ostatecznego przezwyciężenia „widma krążącego nad...” filozofią. Teoria geocentryczna opiera się wszakże na prawdziwym spostrzeżeniu, że Ziemia i Słońce zmieniają położenie względem siebie.